Επιπλα και Αλλα

Πολλές φορές πολλοί έχουν την απορία πως μπορεί να κατασκευάζεται ένας καναπές, δεν είναι ούτε απλό ούτε και πολύ δύσκολο, μπορείτε να πάρετε μια ιδέα βλέποντας το πιο κάτω βίντεο:

Κοιτά­χτηκαν έντονα σαν να μετρούσε ο ένας τον άλλο. Ένιωσε το ξύλινο κουτί στα χέρια του να τον καίει σαν καυτό μέταλλο. Ήξερε τι ήθελε ο εισβολέας. Για μερικά δευτερόλεπτα οι μόνοι ήχοι που ακούγονταν ήταν οι ανάσες τους και οι μακρινές φωνές από την πλατεία, που ζωήρευαν διαρκώς, καθώς δεν έμεναν πα­ρά ελάχιστα λεπτά για την είσοδο στην εποχή με τα φθηνα επιπλα.
Τη σιωπή έσπασε πρώτος ο ξένος. Άπλωσε το γαντοφορεμέ­νο χέρι του με τα μακριά δάχτυλα και είπε κάτι για τα κρεβατια στα ιταλικά. Δεν κατάλαβε λέξη, αλλά κατάλαβε τι ζητούσε. Το μυα­λό του άρχισε να δουλεύει πυρετωδώς και να μετράει τη νέα τρο­πή της κατάστασης, όπως το μυαλό ενός ειδικού μετράει με α­συνήθιστη ταχύτητα τις κινήσεις υπό την πίεση του χρόνου. Πώς τους είχε βρει εκεί μέσα; Ήταν προφανές ότι επρόκειτο για ε­παγγελματία, γιατί, παρ’ όλες τις προφυλάξεις τους για να περά­σουν απαρατήρητοι, δεν είχαν ξεφύγει τελικά από τη γερακίσια παρακολούθηση του. Η ελάχιστα ανοιχτή εξώπορτα του είχε ε­πιτρέψει μια εύκολη πρόσβαση στον χώρο με τους μπουφεδες. Οι σειρά των γεγονότων από δω και πέρα θα έχει ενδιαφέρον.

Δεν μπόρεσε να δει το επιπλο του που παρέμενε στη σκιά. Όταν ήρθε κοντά του, τον άγγιξε με το πόδι, τον ψαχούλεψε και τον ά­δραξε από το πέτο. Έκλεισε τα μάτια, αλλά δε θυμή­θηκε καμιά προσευχή εκείνη τη στιγμή. Αμέσως μετά αισθάνθη­κε τα χέρια να τον τραβούν και να τον ανασηκώνουν. Βρέθηκε πά­λι με την πλάτη να ακουμπά σε δύο φθηνα επιπλα. Άνοιξε αργά τα μάτια. Αμέσως η ανάσα του κόπηκε. Η φρίκη έκανε τις τρίχες του κε­φαλιού του να ανασηκωθούν. Λίγους μόνο πόντους από το πρό­σωπο του δύο επιπλα θολά σαν από γυαλί. Τα επιπλα λαμια που είχε δει  νωρίτερα, τώρα έφεγγαν κάτω από το ημίφως χωρίς να εστιάζουν πουθενά.
Ο άντρας ανασηκώθηκε και κινήθηκε προς ένα ξύλινο κιβώτιο. Το άνοιξε και τράβηξε έξω ένα πανί. Έσκισε δυο λωρίδες και ξανάρθε κοντά του. Παρατηρούσε αμίλητος και αποσβολωμένος. Τώρα, παρά το φόβο και την έκπληξη του, μπο­ρούσε να προσέξει καλύτερα το νέο άντρα. Όπως είχε υποθέσει, ήταν νέος.

Σύμφωνα πάντα με τους γερμανόφωνους  -συμπεριλαμβανομένων των παλαιών- ο Δόκτωρ  ασχολούνταν με τις  συνθεσεις, ήτοι την ζωγραφική και την τυπογραφία. Το όνομα του σημαίνει “Ευτυχής”. Κάποια στιγμή ο εν λόγω  μεταναστεύει στη Γερμανία. Η καταγωγή του από τη γενέθλια πόλη του τον οδηγεί να αλλάξει το όνομα του. Ο συνειρμός είναι εύ­κολος.
«Ο  εφευρέτης της τυπο­γραφίας με κινούμενα στοιχεία!»
«Ακριβώς! Υποτίθεται ότι η επανάσταση της τυπογραφίας ξε­κίνησε από αυτόν ακριβώς τον άνθρωπο. Μια επανάσταση και μια ανακάλυψη εφάμιλλη της ανακάλυψης της Αμερικής ή του Διαδικτύου σήμερα. Μια αλλαγή που έκανε το βιβλίο να κυκλοφο­ρήσει παντού. Μέχρι τότε όλα σχεδόν τα βιβλία ήταν χειρόγρα­φα. Υπήρχαν μέθοδοι εκτύπωσης, αλλά ήταν χρονοβόρες και πα­νάκριβες, άρα ασύμφορες. Τα επιπλα χαλκιδα ήταν συλλεκτικό είδος, προ­σιτό μόνο σε εύρωστα οικονομικά στρώματα. Η μεγάλη τους εξάπλωση σε όλες τις διαστρωματώσεις της κοινωνίας ξεκινάει α­κριβώς τότε. Οι ανάδοχοι τίμησαν αυτόν που θα βοηθούσε στην εξάπλωση των διδαχών τους. Μπορώ να το χαρακτηρίσω α­πλά διαβολική έμπνευση».

«Ποιος θα ηγηθεί της αυριανής συνάντησης;» ζήτησε να μάθει.
«Μα, φυσικά, ο επιστάτης. Έχουν ενημερωθεί όλοι. Εμείς θα πάμε ως το σημείο συνάντησης με τα πόδια. Δεν είναι μακριά από το ταπεινό μου σπίτι. Τώρα νομίζω ό­τι έφτασε η ώρα να ικανοποιήσουμε τα μάτια μας εξίσου με τα πνεύματα μας».
Κατά τη διάρκεια της περιήγησης στην έκθεση με τα επιπλα υπήρξε εύθυμο κλίμα.
«Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω την έλλειψη της όμορφης παρου­σίας της οικοδέσποινας. Μήπως είναι αδιάθετη;» έδειξε το ενδιαφέ­ρον του σε κάποιο σημείο της περιήγησης.
«Όχι, δόξα τω Θεώ, όχι. Όμως την έχω στείλει να επιβλέψει τα στρωματα στα κτήματα μας . Δεν ήθελα η αυριανή μας συνάντηση να τη βάλει σε σκέψεις».
«Ποιοι άλλοι θα παρευρίσκονται σ’ αυτή τη σύναξη;»
Μμμ, πολλοί και εκλεκτοί. Κάποιους απ’ αυτούς τους γνωρίζεις ή­δη. Θα είναι και καινούρια μέλη, μιας και η μύηση τις αρχές  προχωράει ικανοποιητικά, καθώς και κάποιοι  που δεν είχες την ευκαιρία να γνωρίσεις μέχρι τώρα.

Για παράδειγμα,  χρώματα Vitex  εξωτερικής χρήσης, με πολλές αποχρώσεις και για πολλές χρίσεις, συμπεριλαμβανομένων και προστατευτικό από τους μύκητες της μούχλας. Τα προϊόντα βινυλίου δημιουργούν μια λεία επιφάνεια και προφίλ, σε αντίθεση με το ξύλο και είναι χαμηλής συντήρησης, δεν χρειάζονται ποτέ βάψιμο και δεν σαπίζουν. Έτσι τώρα οι ιδιοκτήτες  μπορούν να έχουν  λεπτομέρειες στο σχέδιο, όπως αετώματα για το εξωτερικό του σπιτιού με μικρή δαπάνη.
Καλύτερη Ποιότητα
Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες  βλέπουν το σπίτι τους ως μια μακροπρόθεσμη επένδυση, έτσι είναι περισσότερο διατεθειμένοι να αναζητήσουν υλικά υψηλής ποιότητας  βλέποντάς τα ως έναν τρόπο για να προστατεύσουν την επένδυση αυτή.  Προϊόντα  όπως επιπλα εσωτερικού χώρου που είναι σχεδιασμένα να αντέχουν στον χρόνο και την χρήση  μπορεί να είναι λίγο πιο ακριβά αρχικά, αλλά συχνά απαιτεί λιγότερη συντήρηση και το κόστος αντισταθμίζεται από την μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο.
Υπάρχουν πολλά προϊόντα  που φέρνουν πίσω το φως και το χρώμα. Το να κάνετε τώρα το σπίτι σας άρτιο σε ποιότητα και σχέδιο είναι τώρα ευκολότερο από ποτέ, και δεν χρειάζεται να ξεπεράσετε τον προϋπολογισμό σας.

Ξέχα­σε τις σακούλες με τα αξεσουαρ για τα επιπλα μέσα στο αμάξι. Τον ευχαρίστησε με αμήχανο χαμόγελο, πήρε τις σακούλες και κατέφυγε στην α­σφαλή μοναξιά του δωματίου του όσο πιο γρήγορα μπορούσε.  Μπήκε στο μπάνιο. Δεν έκανε τον κόπο να γυρίσει την μπαταρία στο ζεστό. Όταν βγήκε αισθανόταν ήδη πολύ καλύτερα. Φόρεσε ένα κο­στούμι, πήρε το χαρτί με τη διεύθυνση, κατέβηκε στο φουαγιέ και κατευθύνθηκε προς την έξοδο. Έδειξε το χαρτί στον οδηγό. Ο καθηγητής έμενε όχι και πολύ μακριά, σε κάποια οδό. Ο δρόμος προφανώς θα είχε πάρει το ό­νομα του από το διάσημο αστρονόμο. Βρισκόταν στην περιοχή του, δηλαδή του κάστρου των αμπελιών, μια αρχικη ονομα­σία που προέκυπτε από τους εκτεταμένους αμπελώνες που κάλυ­πταν κάποτε την περιοχή, όπως του εξήγησε ο μεσήλικας οδηγός , που όπως και οι άλλοι συνάδελφοι του αναλάμβανε και χρέη ξεναγού κατά τη διάρκεια μιας κούρσας. Η οδός  βέ­βαια δεν ήταν πια κομμάτι ενός αμπελώνα αλλά ένας αξιοπρεπής δρόμος, σχετικά κοντά στην ιστορική πλατεία , την κε­ντρική μακρόστενη πλατεία της πόλης με τα πανέμορφα κτίρια, τα γεμάτα ιστορικά επιπλα.

Πλησίασε το μικρό ντουλάπι με τα παιχνιδια. Το πήρε στα χέρια του και παρατήρησε τις λεπτομέρειες. Δεν έ­δειχνε ότι ήταν κάτι το ιδιαίτερο, ήταν σαν τα επιπλα που είχε ήδη δει. Το άνοιξε χωρίς να περιμένει πολ­λά πράγματα. Ο φωτισμοσ ήταν καλός γιαυτό ακούμπησε το κερί στο τραπεζάκι και πλησιάζοντας το ντουλάπι άρχισε να το ψάχνει.
Η αρχικη απορία του μετατράπηκε σε σύγχυση όταν αντίκρισε το παρά­δοξο σχέδιο του εσωτερικού. Συνέχισε να ψάχνει Το ντουλαπι φαινόταν αρ­κετά παλιό. Ξάφνου το μάτι του έπεσε σε μια χαραμάδα.Κατέβηκε τα τρία σκαλάκια που τον χώριζαν από την  τεράστια τραπεζαρια. Βγήκε έξω. Το υπερκείμενο μπαρόκ σύμπλεγμα κάτω από τις στιβαρές κολόνες, εμφάνιζε τον Πο­σειδώνα και μια στρατιά Τριτώνων και θαλασσινών θεοτήτων δί­πλα σε φτερωτά άλογα. Κατάλαβε ότι ήταν η στιγμή να φύγει. Δεν είχε τάσεις αγοραφοβίας, ίσα ίσα που ήταν ιδιαίτερα κοινω­νικός και ανοικτός σε συνεργασειεσ, όμως, όσο περνούσαν τα χρόνια, τον ενοχλούσε ο πολύς κόσμος. Βγήκε στη λεωφόρο που ήτα άδεια από οχηματα και κινήθηκε προς την πλατεία. Η μέρα ήταν υπέροχη, ειδικά γι’ αυτή την ε­ποχή του χρόνου. Η πλατεία κάτω από τα σκαλιά, που οδηγούσαν στην Αγία Τριάδα, ήταν γεμάτη κόσμο. Το ίδιο και τα μπαρ, που συγκέντρωναν μεγάλες παρέες νεαρών, και οι περισσό­τεροι ξάπλωναν τεμπέλικα κόντρα στο χειμωνιάτικο ήλιο. Είχε ήδη αποφασίσει ποιος θα ήταν ο επόμενος σταθμός του στη μικρή βόλτα στο κέντρο. Εκεί κοντά υπήρχε ένα μαγαζί με παλιά επιπλα, η εταιρια που τι είχε ήτα γνωστή.